Monday, November 20, 2017

အေနကဇာတိ သံသာ ရံ



အစျဖာ တဲ့ ဥဒါန္းဂါထာေတာ္ကုိ တရားစခန္းပြဲေနာက္ဆုံး ရက္ မနက္ ေစာေစာ မုိးမလင္းခင္ ပူေဇာ္ ရတာကေတာ့ ဘဝ မွာ ဘယ္တုံး မွ မရရွိခဲ့ဘူးတဲ့ ပီတိ မ်ား...လႊမ္းျခဳံခံစား .....ရတာ ဘဝင္ထဲ ေအးစိမ့္ေနေတာ့တာ...။


ဒီဥဒါန္း ကုိ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ 
ဘုရားရွင္ က်ဴးရင့္ ခဲ့တာ ။ 

အရဟတၱမဂ္၊ အရဟတၱဖုိလ္နဲ႔ယွဥ္တဲ႔ ပီတိမ်ား ဟာ
ကုိယ္ေတာ္ရဲ႕ ႏွလုံးေတာ္မွာ မဆန္႔ေတာ႔တဲ႔ အတြက္ေၾကာင္႔ 

= ႏွဳတ္ေတာ္က လွ်ံထြက္လာေသာ၀စသာဥဒါန္း၊

= ႏွဳတ္ေတာ္က မထြက္ေသးခင္ စိတ္ထဲမွာပဲ ရြတ္ဆုိေနတဲ႔ မနသာဥဒါန္း ရယ္လုိ႔

ဥဒါန္းႏွစ္မ်ဳိး ျဖစ္လာပါတယ္..

လျပည္႔ေက်ာ္တရက္ေန႔ အာရုံတက္စကေလးမွာ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ စိတ္ထဲမွာ က်ဴးရင္႔ေသာ ဥဒါန္းသည္“အေနကဇာတိ သံသာရံ” ဂါထာႏွစ္ဂါထာျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ ရင္ထဲ ႏွလုံးထဲ ကေနျပီးေတာ႔ ရြတ္ဆုိေနခဲ႔တာ လျပည္႔ေက်ာ္တရက္ေန႔ မနက္ခင္း အာရုဏ္ဦး အထိ 

“အေနကဇာတိသံသာရံ” နဲ႔ ေနပါတယ္။

တေန႔လုံးလည္းပဲ “အေနကဇာတိသံသာရံ” နဲ႔ ေနတယ္။

လျပည္႔ေက်ာ္တစ္ရက္ေန႔ တေန႔လုံး“အေနကဇာတိသံသာရံ” ကုိ ႏုတ္ကေနမဆုိပဲနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ က်ဴးရင္႔၍ ေနေတာ္မူခဲ့ တဲ့ အေနကဇာတိသံသာရံ အစျဖာ တဲ့ ဥဒါန္း ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမ ဦးဆုံးက်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ေဗာဓိသုတ္ မွာ အေနကဇာတိသံသာရံ ..အစျဖာ တဲ့ တရားသံေလးကုိ နာယူလုိက္ရရင္ ကုိယ္ခႏၵၥာ အတြင္း အားအင္မ်ားစီးဆင္း သြားသလုိ ေအာင္ျမင္မႈ တစုံတရာ ဆုပ္ကုိင္လုိက္ရသလုိ ၾကည္ႏူးစိမ့္ပ်ံ႔ သြားတယ္ဆုိတာ …အားလုံးသိၾကပါလိမ့္မယ္။

တကယ္ေတာ့လည္း ေနရဥၥရာ ျမစ္ကမ္းယံထက္ က ေဗာဓိပင္ ေျခရင္း မွာ ဝိမုတၱိသုခ ကိုခံစားရင္း က်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့တာပါ။

ေဗာဓိပင္ ဆုိတာကလည္း ေသြ႔ေျခာက္ေနတဲ့ သဲကႏၱာရ ထဲ က အထီးတည္းေညာင္ပင္မ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။

ေနရဥၥရာ ျမစ္ညာကမ္းနားမွာ တည္ရွိပါတယ္။ စိမ္းလန္း လွပတဲ့ ေတာေတာင္သဘာဝ နဲ႔ ေညာင္ ညဳိ သာဝွန္း ေဗာဓိနန္း လည္းျဖစ္ပါတယ္။

မ်က္ႏွာစာ မွာ လည္းေနရဥၥရာျမစ္ေရေအး ဟာ တသြင္သြင္ စီးဆင္းေနခဲ့ပါတယ္ ဆုိေသာ္လည္း ကာလ ေရႊ႔လ်ား သဲမ်ား သာ က်န္ေသာ ေနရဥၥရာ........

ထုိသုိ႔ ေအးခ်မ္း စိမ္းျမတဲ့ ရိပ္သာနန္းက ေအာင္ျမင္မႈ မ်ား လႊမ္းျခဳံထားေလေတာ့ နာယူသူအေပါင္း ပီတိခေညာင္းေနတာ ခေညာင္းေစတာ ….. ၾကည္ႏူးႏွစ္သိမ့္မိတာ…. သစၥာအမွန္ပါပဲေနာ္။

(၁) အေနကဇာတိသံသာရံ၊ သႏၶာ၀ိႆံ အနိဗၺိသံ။
ဂဟကာရံ၊ ဂေ၀သေႏၱာ၊ ဒုကၡာ ဇာတိ ပုနပၸဳနံ။

(၂) ဂဟကာရက ဒိေ႒ာသိ၊ ပုန ေဂဟံ န ကာဟသိ။
သဗၺာ ေတ ဖာသုကာ ဘဂၢါ၊ ဂဟကူဋံ ၀ိသခၤတံ။
၀ိသခၤါရ ဂတံ စိတၱံ၊ တဏွာနံ ခယမဇၥ်ဂါ။

၁။ ပုနပၸဳနံ-ဘ၀သံသရာ ဖန္ခါခါလွ်င္ ခႏၶာ၀ဋ္ဇာတ္ အျမစ္မျပတ္ႏိုင္ဘဲ၊ 

ဇာတိ- ေယာနိေလးေထြ လွည့္ပတ္ေဖြလ်က္ သေႏၶစြဲမွီ တည္ေနျဖစ္ပြားရျခင္းသည္၊

ဒုကၡာ-သေႏၶဇာတိ ခႏၶာရွိလွ်င္ ဗ်ာဓိဇရာ မရဏာတို႔ မကြာေနာက္ဆက္ ၀င္ႏွိပ္စက္သျဖင့္ သက္သက္ခ်မ္းသာ မဟုတ္ပါဘဲ လြန္စြာညႇိဳးႏြမ္း ပင္ပန္းဆင္ရဲလွဘိ၏။

(တသၼာ-ထို႔ေၾကာင့္) အဟံ-ဘုရားအလ်ာ သူျမတ္ငါသည္၊

ဂဟကာရံ - ဒုကၡယွက္လိမ္ ခႏၶာအိမ္ကို ႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးကုတ္ တည္ေဆာက္လုပ္သည့္ အယုတ္တမာအေၾကာင္းရင္း သမုဒယသစၥာျဖစ္ေသာ တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကို၊ 

ဂေ၀သေႏၱာ -လက္သည္စင္စစ္ ဘယ္သူျဖစ္ဟု စိစစ္ေထာက္လွမ္း စူးစမ္းရွာေဖြလ်က္၊ (၀ါ) စူးစမ္းရွာေဖြေသာ ဘုရားအလ်ာ သူျမတ္ငါသည္၊

အနိဗၺိသံ-အနိဗၺိသေႏၱာ-တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကို ပိုင္ျခား ထင္ထင္ လင္းလင္းျမင္သည့္ သဗၺညဳတာ ဥာဏ္မဟာကို သမၻာႏုေထြး ငါမရေသးသည္ျဖစ္၍ (၀ါ) ငါမရေသးေသာေၾကာင့္၊ 

အေနကဇာတိ သံသာရံ-ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာကာလပတ္လံုး၊

သႏၶာ၀ိႆံ-ခႏၶာငါးခ်က္ ဒုကၡစက္ကို ေၾကာက္လ်က္ပင္လွ်င္ ငါမခင္ဘဲ သံသရာ၀ဋ္ ခ်ားရဟတ္၌ မရပ္မနား တဖားဖားလွ်င္ ေျပးသြားက်င္လည္ခဲ့ရေလၿပီ။

၂။ ဂဟကာရက-ဒုကၡယွက္လိမ္ ခႏၶာအိမ္ကို ႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးကုတ္ တည္ေဆာက္လုပ္ သည့္ အယုတ္တမာ အေၾကာင္းရင္း သမုဒယသစၥာျဖစ္ေသာ တဏွာေယာက်္ား ဟယ္... လက္သမား၊ 

ဣဒါနိ- ဘုရားျဖစ္လာ ယခုအခါ၌၊ တြံ-သင္ တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကို၊

ဒိေ႒ာ- သဗၺညဳတ ဥာဏ္ကိုရသျဖင့္ ဒိ႒ထင္ထင္ ငါျမင္အပ္သည္၊ အသိ-ျဖစ္ေပ၏၊

တြံ-သင္တဏွာေယာက်္ား လက္ သမားသည္၊

ေဂဟံ-ဒုကၡယွက္လိမ္ ခႏၶာကိုယ္ အတၱေဘာတည္းဟူေသာအိမ္ကို၊ 

ပုန န ကာဟသိ-နင့္ေျခ နင့္လက္ နင့္အသက္ကို ေလးမဂ္လွ်ံရွိန္ ဥာဏ္ပုဆိန္ျဖင့္ ေလးႀကိမ္ျဖတ္ခုတ္ အျမစ္ျပဳတ္သည့္ သစ္ငုတ္တိုဟန္ နင္ျဖစ္ၿပီမွန္ေသာေၾကာင့္ တဖန္ထပ္ေလွာက္ နင္ေဆာက္လုပ္ႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။

ေတ-သင္ တဏွာေယာက်္ား လက္သမား၏၊ 

သဗၺာ-တစ္ခုမႂကြင္း ခပင္းဥႆံု အလံုးစံုကုန္ေသာ၊ 

ဖာသုကာ-အခိုင္အမာ တည္ေဆာက္ ခႏၶာအိမ္တည္းဟူေသာ ဘံုကြန္းေျပာက္၏ ထုပ္ေလ်ာက္ဒိုင္းျမား ကိေလသာအျခင္ရနယ္တရားတို႔ကို၊ 

ဘဂၢါ-၀ါသနာ အေငြ႕အသက္ႏွင့္တကြ အႏုသယသတၱိ က်န္မရွိေအာင္ စိစိေၾကညက္ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ေလၿပီ၊ 

ဂဟကူဋံ-သစၥာေလးအင္ နိဗၺာန္သြင္ကို ျမင္ခြင့္မေပး ေ၀းထက္ေ၀းေအာင္ အေရးကန္႔လန္႔ တားဟန္႔ပိတ္ကာ အ၀ိဇၨာ တည္းဟူေသာ အိမ္၏အထြတ္ကို၊

၀ိသခၤတံ-မုန္႔မုန္႔ေၾကမြ ငါဖ်က္ခ်အပ္ေလၿပီ၊

စိတၱံ-ကိေလသာဟူ ျမဴအညစ္အေၾကး ကင္းေ၀းျဖဴလြင္ ငါဘုရား၏ စိတ္အစဥ္သည္၊ 

၀ိသခၤါရံ-သခၤါရစက္ကြင္း ဒုကၡခပင္းမွ လြတ္ကင္းရာအမွန္ နန္းနိဗၺာန္သို႔၊

ဂတံ-အာ႐ံုမ်က္ေမွာက္ သႏၱိဓာတ္ သိဒၶိေပါက္သျဖင့္ ဆိုက္ေရာက္ သက္၀င္မိေလၿပီ၊

အဟံ-သံုးေလာကထြတ္ထား ငါဘုရားသည္၊ တဏွာနံ ခယံ-တဏွာတရာ့ရွစ္ပါး၏ ပ်က္ျပားကုန္ခန္းရာ အာသ၀ကၡယ စတုတၳမဂ္ဖိုလ္သို႔၊ 

အဇၥ်ဂါ-စကၠ၀ါ႐ိုက္ေျခာင္း တိုက္တစ္ေသာင္းမွ နတ္ေပါင္းျဗဟၼာ ေကာင္းတင္းျငာလ်က္ ၾကည္သာ၀မ္းေျမာက္ ငါ ဆိုက္ေရာက္ေတာ္မူ ခဲ့ေလၿပီတကား။

ၾကည္ညဳိပူေဇာ္ ျခင္း မွတဆင့္ တက္၍ တဏွာ လက္သမား ကုိ စိန္ေခၚႏုိင္ၾကပါေစ..။

သစၥာျဖင့္

သစၥာအလင္း

လမ္းခြဲအစ..ဥရုေဝလ


ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့ က်မကုိ ဥရုေဝလ ဟာ စိမ္းစုိမႈ တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ နဲ႔ တစ္ႏွစ္က လုိပါပဲ..ႀကဳိဆုိလ်က္ရွိပါတယ္..။

စြံပလြန္ပင္... ေအာ္ရီရွားပင္ မ်ားနဲ႔ သက္ႏု သစ္ေတာ ဥရုေဝလ ေတာ ကုိစတင္ဝင္ေရာက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ...
ငယ္ငယ္က ရြတ္ဆုိခဲ့ဘူးတဲ့ ဝဋ္ေတာ္ (၁၂)ပါး လကၤာ ေလးထဲက 
ဥရုေဝလ ေတာဝ ျမဳိင္ခြင္...၆ ႏွစ္ပတ္လုံး က်င့္သုံးအရွင္
အားကုန္ခမ္းလုိ႔..ညႈိးႏြမ္းျငဳိျငင္.... စတဲ့ စကားမွားခဲ့တဲ့ အတိတ္ ကုိသတိရ တတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္..။
ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္
ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္က ေဗဒင္ပညာကို တစ္ဖက္ကမ္း ခပ္တတ္ကြ်မ္းသည့္ပုဏား လူမ်ဳိး“ေဇာတိပါလ”လူငယ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ...။

ပညာတတ္သည့္အေလ်ာက္ မာန္မာနအလြန္ၾကီးျပီး၊
ကႆပဘုရားရွင္ကို မွားခဲ့တဲ့ စကားေၾကာင့္ပင္လ်င္ ျမတ္စြာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဟာ 
ကိုယ္တုိင္ဘုရားျဖစ္ရန္က်င့္ေသာအခါ အက်င့္မွားၾကီးတစ္ခုကို(၆)ႏွစ္ ၾကာက်င့္ရသည့္ဆင္းရဲျခင္း၀ဋ္ေၾကြးကုိ ခံစားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။

“အတၱကိလမထ”ဟုေခၚေသာ ခႏၶာကိုယ္ကိုႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္း ေသာ
အက်င့္တစ္မ်ဳိးမွ် ျဖစ္ သည့္အတြက္

ဘုရားအျဖစ္သို႔ပို႔ေဆာင္ႏုိင္ေသာလမ္းစဥ္မဟုတ္မွန္းသိရွိ၍၊စြန္႔လႊတ္ျပီး မစၨ်ိမပဋိပါဒဟုေခၚေသာ“မဂၢင္ (၈)ပါး”အက်င့္ျဖင့္သာလ်င္ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူရ ပါတယ္..။
(သူ ၆လ ဆုိရင္ ကုိယ္က ၆ႏွစ္ ) ဆုိတဲ့အတိတ္ကုိတူးဆြ တာ အျပစ္တင္သလုိ ဆုိတာမ်ုိး ခံစားရတာမုိ႔ ဒုကၠရစရိယ အေၾကာင္းကုိ က်မ ကထပ္မံ မဖြဲ႔ ဆုိခ်င္ေတာ့ပါ..။
အက်င့္မွား ျဖစ္ေသာ္လည္း အရုိးၿပဳိင္းၿပဳိင္း ထသည္ထိ က်င့္ႀကံ အားထုတ္ ေတာ္မူခဲ့တဲ့ မဟာ ကရုဏာေတာ္ကုိသာ ဦးညႊတ္မိပါတယ္..။
ဒီေန႔ က်မ တုိ႔ ရဲ႔ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရား နဲ႔ အတူဥရုေဝလ ကုိဝင္တဲ့အခါ မွာ ေတာ့....
စကားလုံးအဆန္း တစ္ခု ကုိ ဆုပ္ဖမ္းမိပါတယ္...။
အမွား ကေန အတၱကိလမထာ အက်င့္ကေန မဇၥ်ိမ ပဋိပဒါ အမွန္လမ္းေၾကာင္းေပၚသုိ႔ လမ္းခြဲ အစ တဲ့...။ ဒါေၾကာင့္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေျမထူးေျမ ျမတ္ ျဖစ္ပါတယ္ တဲ့..။
အမွားဆုိတာ အမွန္ရဲ႔ ဆရာပဲတဲ့..။ ဘုရားရွင္ဟာ အင္မတန္ ခဲယဥ္း တဲ့အက်င့္ကုိက်င့္ခဲ့တာ ၆ႏွစ္ေတာင္ၾကာ ခဲ့တာ တဲ့..။ 
၆ႏွစ္ၾကာ ခဲ့လုိ႔ ဝဋ္ေၾကြးေျပခ်ိန္မွာ .... ငယ္ငယ္က လယ္ထြန္မဂၤလာ ဝင္ခ်ိန္ ဝင္စားခဲ့တဲ့ အာနာပါန စ်ာန္ကုိသတိရမိ ကာ ..ပဲေနာက္ရည္ေလးေတြ ျပန္ဘုဥ္းပါသတဲ့..။
မဇၥ်ိမ ပဋိပဒါ အလယ္ အလတ္ က်င့္စဥ္ ေပၚ ေရာက္ရွိစတင္ခဲ့တဲ့ ေနရာ လုိ႔ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ခ်ီးမြမ္းဖြဲ႔ဆုိပါတယ္..။
ကၽြန္မ ကလည္း ရွင္တစ္ေထာင္အခါေတာ္ေန႔ ထဲက ဥရုေဝလေတာ က ရေသ့ညီေနာင္၊ ရွင္တစ္ေထာင္ကုိ စတင္သတိရ လုိက္မိပါတယ္။
သူတုိ႔သည္လည္း ေလာကသဘာဝ ရ ကိုယ့္ထက္ျမင့္မားသူ ကိုယ့္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ မထားလိုျခင္းဆုိတဲ့ စိတ္က်ဥ္ေျမာင္းမႈမ်ား ရွိေနေသး ရာ ကေန မာန ကုိ လႊတ္ခ် ႏုိင္ခဲ့တဲ့ လမ္းခြဲအစ တစ္ခု ပါပဲလုိ႔ ဆုိရပါမယ္..။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဟာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခုႏွစ္ ပထမဝါကၽြတ္ၿပီး မွာ..... ရေသ့တစ္ေထာင္ကုိ ခၽြတ္ဘုိ႔အတြက္ ဥရုေဝလေတာ သုိ႔ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွာေရာက္ ရွိေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ျပာသုိလျပည့္ေန႔အထိ ႏွစ္လတာမွ် ေနထုိင္သီတင္းသုံးၿပီး ရေသ့မ်ားကိုစည္းရုံးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီ အခ်ိ္န္က ဥရုေဝလ ေတာ ထဲမွာ
အစ္ကုိႀကီး ဥရုေဝလ ကႆပေခါင္းေဆာင္တဲ့ ရေသ့ ၅၀၀၊
အစ္ကုိလတ္ နဒီ ကႆပ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ရေသ့ ၃၀၀၊
ညီငယ္ ဂယာကႆပေခါင္းေဆာင္တဲ့ ရေသ့ ၂၀၀ တုိ႔ သုံးေနရာခြဲၿပီး ေနထုိင္ၾကပါတယ္။
အစ္ကုိႀကီး ဥရုေဝလ ကႆပ ဟာ အျခားညီေနာင္ႏွစ္ပါးႏွင့္အတူ ရေသ့ေပါင္းတစ္ေထာင္၏ ေလာကထြက္ေျမာက္ေရးကို နည္းေပးညႊန္ျပေနသည့္ ထင္ရွားသည့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီးျဖစ္ပါတယ္..။
ေလာကသဘာဝ ရ ကိေလသာမကုန္ေသးေတာ့ ကိုယ့္ထက္ျမင့္မားသူ ကိုယ့္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ မထားလိုျခင္းတည္းဟူေသာ စိတ္က်ဥ္ေျမာင္းမႈမ်ား ရွိေနေသးတဲ့ ေနရာတစ္ခုေပါ့ေလ..။
ဘုရားရွင္ ေရာက္လာတဲ့အခါ......
မီးဖိုေခ်ာင္ေလးက အစြယ္ေငါေငါအစြမ္းထက္ထက္ ေျမြနဂါးၾကီးတစ္ေကာင္ ၀င္ေရာက္ေခြအိပ္ေနသည့္ အႏၱရာယ္ ရွိတဲ့ေနရာ ကုိ သီတင္းသုံး ဘုိ႔ ေပးပါတယ္..။
သို႕ေသာ္ ဗုဒၶအရွင္က ဇြတ္တိုး၀င္ကာ သီတင္းသံုးခဲ့ ပါတယ္။ 
ထိုညက ဥရုေ၀လကႆပအပါအ၀င္ ရေသ့ငါးရာလံုး စိတ္မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာ ဗုဒၶကို သနားေနခဲ့ၾက ပါေသးတယ္..။ 
နံနက္လင္းခ်ိန္မွာေတာ့ ဗုဒၶအရွင္က တစ္ညတာလံုးဆံုးမယဥ္ေက်းေစၿပီးသည့္ နဂါးၾကီးကို သပိတ္ထဲထည့္ကာ မီးဖိုေခ်ာင္ေလးမွ ထြက္လာခဲ့ေတာ့တာ ။ ဥရုေ၀လအပါအ၀င္ ရေသ့အားလံုး အံ့ၾသျပာေ၀သြားၾကေတာ့တာ..။
“ ရဟန္းၾကီးကား တန္ခိုးေတာ့ၾကီးပါေပရဲ႕၊ သို႕ရာတြင္ ငါ့လိုေတာ့ ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး”တဲ့။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ျမတ္စြာဘုရားက ဥရုေဝလကႆပ ထံ ေနခြင့္ေတာင္းေလရာ နဂါးႀကီးရွိတဲ့ မီးတင္းကုတ္ကို ေနခြင့္ေပးပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ က နဂါးႀကီးကုိတန္ခုိးေတာ္ျဖင့္ႏွိမ္နင္းျပေလရာ ဥရုေဝလကႆပ ႏွင့္ ရေသ့မ်ား အထင္ႀကီး သြားၾကပါတယ္။
((ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္ အတူေနထိုင္ခြင့္ရေလေလ ဗုဒၶအေၾကာင္း ပိုသိရေလေလျဖစ္သည္။ ညစဥ္ညစဥ္ နတ္ျဗဟၼာတို႕၏ အေရာင္အ၀ါမ်ားျဖင့္ ဗုဒၶအရွင္၏ ေက်ာင္းသခၤန္းေလး လင္းပေနတတ္သည္ကို အံ့ၾသရသည္။
ဗုဒၶအရွင္ထံသို႕ စတုမဟာရာဇ္နတ္မင္းၾကီးမ်ား၊ သိၾကားျဗဟၼာမ်ားကိုယ္တိုင္ပင္ လာေရာက္ပူေဇာ္ခ်ဥ္းကပ္ၾကသည္ ဟု သိရေသာအခါ ဗုဒၶအရွင္ကို မေလးစားပဲ မေနႏိုင္။ သို႕ေသာ္ ရေသ့ၾကီးက ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အေတြးႏွင့္ စကားကိုေတာ့ လႊတ္မခ်ခဲ့။
ရေသ့မ်ားအားလုံး ကိေလသာေခါင္းပါး ဘုိ႔ အတြက္ မီးလႈံျခင္း ၊ ေရငုတ္ျခင္း စတဲ့ ပဥၥာတပ အက်င့္မ်ားမ်ားကုိ က်င့္ႀကံေနၾကပါတယ္။ က်င့္ႀကံ ပုံမွာ ဆီးႏွင္းေတြ ေဝက်ၿပီး ခုိက္ခုိက္တုန္ ခ်မ္းေအးေသာ ျပာသုိလ အတြင္း သတ္မွတ္ရက္ ၈ည တြင္ ေနရဥၥရာ ျမစ္အတြင္းသုိ႔ သက္ဆင္းကာေရငုတ္ၾကပါတယ္။
“ငါ့လိုေတာ့ ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး”။)) ဓမၼဂဂၤါ ဘေလာ့
အထင္ေတာ့ ႀကီး တယ္ သုိ႔ေသာ္ ထင္တစ္လုံး နဲ႔ ကုိယ့္ကုိကုိ အထင္ႀကီးျခင္း ၊ ကေတာ့ တရားကုိလည္းမျမင္ ေသးပါ..။ ဘုရားကုိ လည္း မျမင္ေသးပါ..။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မဟာကရုဏာေတာ္နဲ႔ ရေသ့မ်ား အေအးဒဏ္မွ သက္သာေစဘုိ႔အတြက္ မီးအုိးကင္း ၅၀၀ ကုိ တန္ခုိးေတာ္ျဖင့္ ဖန္ဆင္းေပးေတာ္ မူလုိက္ ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား က ရေသ့မ်ားခြဲလုိ႔မကြဲေသာ ထင္းတုံး ၅၀၀ ကုိ တျပဳိင္နက္ ကြဲေစျခင္း၊
ရေသ့မ်ား ေမႊးမရေသာ မီးကုိတၿပဳိင္နက္ေတာက္ေလာင္ေစျခင္း၊
ရေသ့မ်ားၿငိမ္းမရေသာ မီး ၅၀၀- ကုိ တစ္ၿပဳိင္နက္ၿငိမ္းေစျခင္း၊
မီးအုိးကင္း-၅၀၀ ကုိ တစ္ၿပဳိင္နက္ ဖန္ဆင္းျခင္းစေသာ တန္ခုိးေတာ္မ်ား ကုိ ျပသေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
တန္ခုိးေတာ္စုစုေပါင္း ၃၅၁၆ မ်ဳိးကုိ ျပသ၍ ရေသ့မ်ား ကုိ ဆြဲေဆာင္ေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ 
“ငါ့လိုေတာ့ ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး”ဆုိတဲ့ စိတ္အခံႀကီးေလေလ......တရားနဲ႔ ေဝးေလေလ....
သုိ႔ေသာ္လည္း ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ ရဲ႔ မဟာကရုဏာေတာ္ေၾကာင့္... ကုိယ့္ထက္သာပါတယ္ လုိ႔ ဝန္ခံ ရတဲ့ လမ္းခြဲ တစ္ခု ကုိေရာက္ခဲ့တာ...
ဒီဥရုေဝလ ပဲမဟုတ္ပါလား..။ ဒီေနရဥၥရာ ပဲမဟုတ္ပါလား..။
ယုံၾကည္ အထင္ႀကီး လာေတာ့မွ ရေသ့မ်ား အားလုံး သူတုိ႔ရဲ႔ အသုံး အေဆာင္ေတြကုိ ျမစ္ထဲေမွ်ာပစ္ကာ ျမတ္စြာဘုရားထံ ရဟန္း အျဖစ္ေတာင္းခံၾကပါတယ္။
ပထမ အႀကိမ္မွာ ဥရုေဝလ ကႆပ ႏွင့္တပည့္မ်ား ၊ ဒုတိယ အႀကိမ္ နဒီ ကႆပ ႏွင့္တပည့္မ်ား ၊တတိယ အႀကိမ္ ဂယာ ကႆပႏွင့္တပည့္မ်ား သုံးသုတ္ခြဲ ၿပီး သာသနာ့ေဘာင္ ဝင္ေရာက္ၾကပါတယ္။
ရေသ့တစ္ေထာင္လုံး ဧဟိ ဘိကၡဳ ရဟန္းမ်ားခ်ည္း ျဖစ္လာ ၾကပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား က ရဟန္းတစ္ေထာင္ကုိ ဆင္ဦးကင္းနဲ႔သ႑န္တူတဲ့ ဂယာသီသေက်ာက္ဖ်ာျပင္၌ အာဒိတၱပရိယာယသုတၱန္ ေဒသနာကုိ ေဟာေတာ္မူေလရာ ရဟန္း အားလုံး အာသေဝါကုန္ခမ္း လုိ႔ ရဟႏၱာ အျဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္ မူၾကပါတယ္။
သူတုိ႔ ရဲ႔ မာန ခ် ခ်ိန္ ..... အခ်ိန္မီ သြားခဲ့ပါတယ္..။
ရွင္တစ္ေထာင္ ကုိ ေခ်ခၽြတ္ၿပီး ကၽြတ္တန္းဝင္ေစတဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရား ရဲ႔ ေမတၱာေတာ္ ၊ ဂုဏ္ေတာ္ အနႏၱ နဲ႔ စြမ္းပကားကုိ ေျခစုံဦးခုိက္ၾကည္ညဳိရပါတယ္..။
ခံစားခ်က္ေတြ သခၤန္းစာေတြ စုံလင္ လွတဲ့ ဥရုေဝလ ကုိႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္...။
လမ္းမွန္တစ္ခု ကုိေလ ွ်ာက္ ဘုိ႔..... ဆုိရင္.....
လမ္းမွား ကုိခ်န္ရစ္တဲ့......လမ္းခြဲ တစ္ခု ဆုိတာ ဘယ္ေနရာမဆုိ လုိအပ္သည္ပဲမဟုတ္ပါလားရွင္..။
ေမတၱာျဖင့္
သစၥာအလင္း
ေခတၱ- မဇၥ်ိမသုခေက်ာင္းတုိက္ ၊ဗုဒၥၵဂါယာ

ဗုဒၥၵဂါယာ ေျမျမတ္မဟာ



ဒီေန႔ မနက္ေစာေစာ .... ဘုရားဖူး တစ္ဖန္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္..။

ဒီတစ္ခါ ေတာ့ ဓမၼဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ ရဲ႔ စိတ္လုိလက္ရ ေတြ...လြန္ဆန္ ၿပီး..
ဓမၼပီတိ ဘုရားဖူး အဖြဲ႔ စီစဥ္ရာေနာက္ ကုိညိမ္သက္စြာ လုိက္နာ ခဲ့ပါတယ္..။
ျမန္မာ မွ ၾကာသကၤန္းကုိ အားလုံး ကုိင္..ဂုဏ္ေတာ္ေတြပြား..မဟာေဗာဓိေစတီကုိ လက္ဝဲရစ္ ပူေဇာ္ကာ ဘူမိဖႆမုျဒာ ရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ ကုိ ဘုရားရွင္ ရည္စူးၿပီး ပူေဇာ္ ကပ္လွဴၾကပါတယ္..။
ဒီေျမ..ဒီေရ..... ဒီေဒသ ရဲ႔ ထူးျခား မႈ ေတြ... 
ဘုရားရွင္ အဆူဆူ... တုိင္း သစၥာေလးပါး ကုိ သိရွိခဲ့တဲ့ သစၥာအလင္းေတြ ဓာတ္ရိပ္ဓာတ္ခုိးေတြ လႊမ္းျခဳံေနေတာ့တာ..။
ပြင့္ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရားမ်ား...ေနာင္ ပြင့္ေတာ္မူဦးမည့္ ဘုရားအဆူဆူ ေအာင္ျမင္မႈ ရခဲ့တဲ့ ေနရာပဲမဟုတ္ပါလား ။
ဘုရား ဒါယိကာ က အာေသာက ဘုရင္ ဆုိေသာ္လည္း ျမန္မာဘုရင္ ေတြရဲ႔ ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္ေတာ္ ျပဳခဲ့တဲ့ေနရာလည္းျဖစ္ပါတယ္..။
ဖိနပ္ေတာ္ ၄၈ ေပရွိၿပီး ဥာဏ္ေတာ္ အျမင့္ ေပ ၁၇၀ ရွိပါတယ္.. ေစတီေတာ္ႀကီးကုိ သဲေက်ာက္၊ ထုံး၊ အဂၤေတ တုိ႔ နဲ႔ မြမ္းမံအပ္တဲ့ အုတ္ညဳိမ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားပါတယ္..။
ေလးဘက္ေလးတန္ နံရံကပ္ လႈိဏ္မုခ္ တုိ႔ တြင္ရုပ္ထုေတာ္ မ်ားထားရွိၿပီး ပုလဲ ကုံး၊ စ်ာန္ပ်ံရေသ့ ပုံတုိ႔ ျဖင့္ ဆန္းၾကယ္ စြာ ထုလုပ္ခ်ယ္လွယ္ ထားပါတယ္..။
ေစတီေတာ္ ရဲ႔ ထိပ္ဖ်ားကုိေမာ္ဖူးလုိက္ တဲ့အခါ....ေရႊရည္ပြတ္တဲ့ ေၾကးနီ နဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ သ ွ်ိသ ွ်ားသီးအဖူး ကုိဖူးေမ ွ်ာ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။
အာေသာက ဘုရင္ တည္ခဲ့တယ္လုိ႔ဆုိရေပမဲ့ မူလလက္ရာ အၾကြင္းအက်န္ ေတြ ကေတာ့နည္းပါးလွပါတယ္..။ 
ခရစ္ႏွစ္ ၃ရာစု က ဗုဒၥၵ ဂါယာကုိဘုရားဖူးေရာက္ရွိ ခဲ့တဲ့ တရုတ္ရဟန္းေတာ္ ဟူဟင္ဆန္ ရဲ႔ မွတ္တမ္းမ်ားအရ ေအဒီ ၆၃၇ ခုႏွစ္ မွာ ရွိတဲ့ ပုံပန္း သႏၱန္ သည္ ယခုဖူးေတြ႔ရတဲ့အတုိင္း လုိ႔ ေဖၚျပထားခဲ့ပါတယ္..။
ျမန္မာ ႏုိင္ငံကေအဒီ ၁၁၇၉ ခုႏွစ္ မွာ တစ္ႀကိမ္ ျပဳျပင္ မြမ္းမံ ခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြ ေတြ႔ ရၿပီး..၁၂၉ ၀ ခုႏွစ္ မွာ ေတာ့ ေျမျမတ္မဟာ ..သည္ မူဆလင္ဘာသာ ဝင္မ်ား သိမ္းပုိက္ ခဲ့ၾကလုိ႔ ဘုရား ပရိဝုဏ္ တစ္ခု လုံး ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရပါတယ္..။
ဘာသာျခားေတြ လက္ ထဲ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ရ ေသာ္လည္း အလယ္ က မဟာေဗာဓိေစတီႀကီး ကေတာ့က်န္ခဲ့ပါတယ္..။ 
ျမန္မာက မင္းတုန္းမင္းႀကီး က ရူပီး ၆သန္း နဲ႔ ညီမ ွ် တဲ့ စိန္၊ျမ၊ေက်ာက္နီ၊ ပုလဲ စတာေတြ လွဴခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္..။
၁၈၇၅ ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့..ျမန္မာႏုိင္ငံျခားေရး႒ာန မွ ေစတီေတာ္ႀကီး ျပင္ဆင္ခြင့္ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ခြင့္ တုိ႔ပါဝင္တဲ့ အခ်က္ (၈) ခ်က္ကုိေတာင္းဆုိၿပီး ....
သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္အက်ခံ ျပဳျပင္တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတာကေတာ့..ျမန္မာ တုိ႔အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ ပါ..။
ဒီေျမျမတ္မဟာ ကုိထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ဘုိ႔ ေနာက္ေက်းဇဴးတင္ရမဲ့ သူတစ္ဦးက ေတာ့ (The Light of Asia )အာရွတုိက္၏ အလင္းေရာင္ စာအုပ္ကုိေရးသား သူစာေရးဆရာ Sir Edwin Arnol ပဲျဖစ္ပါတယ္..။ 
သူက ေျမျမတ္မဟာ ကုိထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကဘုိ႔ စာေပ နဲ႔ လႈံ႔ေဆာ္ေရးသားေက်းဇူးျပဳခဲ့ပါတယ္..။
ေနာက္တစ္ယာက္ ကေတာ့ သီရိလကၤာ ႏုိင္ငံသား အနာဂါရိက ဓမၼပါလ ျဖစ္ပါတယ္..။
သူက မဟာေဗာဓိအသင္း ကုိဖြဲ႔ စည္းတည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ေျမျမတ္မဟာ ကုိ ဗုဒၥၵဘာသာဝင္တုိ႔ ရဲ႔ လက္ထဲ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိေအာင္ အင္တုိက္ အားတုိက္ ႀကဳိးပမ္းခဲ့ပါတယ္..။
ဓမၼပါလ ကလည္း တကယ္ေတာ့ ရဲရဲေတာက္ပါပဲ... သာသာတရားအတြက္ မဟန္႔လူမ်ဳိးေတြ နဲ႔ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတာ..။ မဟန္႔ ေတြကႏုိင္သြား တဲ့အခါ မွာ ႏွင္ထုတ္တာလည္းခံခဲ့ရဘူးပါတယ္..။
သူ႔ရဲ႔ မေလ်ာ့ တဲ့ဇြဲ သတၱိ ေၾကာင့္ပဲ ၁၉ ၅၃ အိႏၵိယ လႊတ္ေတာ္ ၊ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္အရာ မဟာေဗာဓိေစတီႀကီးကုိ မဟန္႔ ေတြလက္ထဲက သိမ္းယူၿပီး ဗုဒၥၵ ဘာသာဝင္ ေလးဦး ပါတဲ့ေကာ္မီတီ လက္ထဲကုိ ျပန္လည္ အပ္ႏွံ ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္..။
ဒါကေတာ့ ..... ေျမျမတ္မဟာ အတြက္ ေက်းဇူးရွိသူေတြကုိလည္း ေက်းဇူးတင္အမ ွ်ေဝ ပါတယ္..။
တကယ္ေတာ့လည္း က်မတုိ႔ ဗုဒၥၵ ဘာသာဝင္ ေတြ ယုံၾကည္တာ က ဘုရားျမင္ ဘုိ႔ ဆုိရင္ တရားျမင္ ဘုိ႔ အရင္လုိအပ္တာပဲ မဟုတ္ပါလား..။
တရားကုိျမင္ရင္ ဘုရားကုိ ျမင္ပါသတဲ့..။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ကေတာ့... ဘုရားပြင့္တာ.. ေဗာဓိပင္ မွာ ပြင့္တာမဟုတ္..ေဝဒနာ နဲ႔ တဏွာ ၾကား မွာ ပြင္တာလုိ႔ ပရမတၳ အသိ နဲ႔ ေဟာ ၾကားခဲ့ဘူးပါတယ္..။
သုိ႔ေသာ္ လည္းသက္မဲ့ေနရာ႒ာန တုိ႔ ရဲ႔ အေထာက္အပံ့ ျပဳ ျခင္း၊ သပၸါယ မ ွ်တ ျခင္း ကလည္းေမ့ထားလုိ႔မရ တဲ့အခ်က္ျဖစ္ ေနတာ မုိ႔..။
က်မ ကေတာ့ ေျမျမတ္မဟာ အတြက္ ေက်းဇူးတင္သင့္သူမ်ားသုိ႔ ဦးညႊတ္ရင္း ဘုရားရွင္ ရဲ႔ ဥာဏ္အလင္းေတြ..သစၥာအလင္း ေတြ ထိန္ထိန္ညီးညီး ျပန္႔လြင့္ေနဆဲ ျဖစ္ တဲ့..
စၾကာဝဠာ တံတုိင္းသုိ႔ ညြတ္ႏူးစြာ ဦးခုိက္ရင္း... ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဖူးေမ ွ်ာ္ခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိပါတယ္..။
ဘုရားရွင္ သစၥာသိသလုိ သိပါေစၾကာင္း ။သိရွိခြင့္ကုိလည္းဆုေတာင္း လုိက္ ပါတယ္..။
ေမတၱာျဖင့္
သစၥာအလင္း
ေခတၱ- မဇၥ်ိမသုခ ေက်ာင္းတုိက္ ၊ ဗုဒၥၵဂါယာ

Wednesday, November 15, 2017

ဘဝ ဇာတ္ေတြ.....ရပ္ခ်င္မိ



ဒီ ဒြႏၷယာ ႀကီး မွာေလ..သဟာျဖင့္.....
လုိ႔ မၾကာခဏ သုံးႏႈန္းထားတဲ့ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပုံျပင္ေတြ ကုိသတိရမိတယ္...။
ဒြႏၷယာ ဆုိေတာ့ အားလုံး ဆန္႔က်င္ဘက္ တရားေတြ ဒြန္ တြဲထားတယ္ ဆုိတာ..ၾကာေလေလ..သိနားလည္ေလေလ.....
အေကာင္း ေတြ ခ်ည္း ေတာင့္ တ လုိ႔ မရ တဲ့ ေလာက ........
ဆန္႔က်င္ဘက္ဆုိတာ ရွိစၿမဲ ....ရယ္လုိ႔ ....ဆုိတာလည္း သိရွိလုိ႔ လာခဲ့တာၾကပါေပါ့..။
ဒီကဗ်ာ ေလး က်မ တုိ႔ထိ ၾကည့္မိတယ္..။
ဘဝ ဇာတ္ေတြ.....ရပ္ခ်င္မိ
===================
- ကုိယ္ေလ....

တစ္ဟီဟီ နဲ႔ ....
ရယ္ လြန္းရင္ ငုိရတတ္သတဲ့......။
မငုိ ခ်င္ေတာ့.....လုိ႔ ရယ္မဲ့အေၾကာင္းေတြ မေတြးျဖစ္ေတာ့ဘူး။
- ကို္ယ္ေလ....
မေဝး ခ်င္ေတာ့လုိ႔.....
နီး ေအာင္မႀကဳိးစားေတာ့ဘူး..။( ..ဆရာမ ..ဂ်ဴး)
- ကုိယ္ေလ.....
ဝမ္းနည္း ပူေဆြး ရမွာ စုိးလုိ႔.
အျပဳံး...အရယ္ ေတြ ၾကားထဲက ေျပးထြက္ မိတယ္..။
- ကုိယ္ေလ.....
ကၽြန္း ေတြခံ တဲ့ ႏွလုံးသား ဆုိပဲ.....
ဘယ္သူ႔အေပၚမွ ..ဝဋ္ ေၾကြးေတြ မပုံခ်
ကံ အရ ပဲရွိပါ ေစ..။ 
- ကုိယ္ေလ....
အားေပး စကားေတြလည္းမၾကားလုိေတာ့ဘူး...။
တစ္ေန႔..ေန႔ ေရာက္...ေတာ့..။
ဆုံးပါးေပ်ာက္ရွမွာ..ႏွလုံးသား က ေၾကာက္လွစြာ...။
- ကုိယ္ေလ.....
နာက်င္ေၾကကြဲ ရမွာ စုိးလုိ႔
ၾကည္ႏူးႏွစ္သိမ့္ မႈေတြ.........ေရွာင္ရွား မိခဲ့ တယ္.....။
- ကုိယ္ေလ.....
ငယ္ ပုံရိပ္ေတြေပ်ာက္မွာ စုိးလုိ႔....
ကုိယ့္ ငယ္ကၽြမ္းေတြ လည္း ကုိယ္မဆုံေတြ႔ ခ်င္.....
သက္ႀကီး ခ်ိန္ ရဲ႔ Gathering ေတြမတက္ခ်င္ခဲ့ဘူး...။
- ကုိယ္ေလ.....
ထုံေပေပ.... ႏွလုံးသား......ဘဝၾကားမွာ....
မခံစားတတ္ ေတာ့ပါလုိ႔.....ေျပာႏုိင္ေအာင္ က်င့္...ေနဆဲ...
ေနာက္ဆုံးတစ္ေန႔..
- ကုိယ္ေလ....
ေသဆုံး ရမွာ ေၾကာက္လုိ႔...
မေမြးဖြား ျဖစ္ေအာင္ 
( ဇာတိမလာေရး- ခႏၥၵာ ေဘး)......
ဒီေဘး ဝဋ္ ေႏွာင္....လြတ္ေအာင္.....ရုန္းထ...။
ဘဝ ဇာတ္ေတြ ရပ္ခ်င္မိ..။
ေမတၱာျဖင့္
သစၥာအလင္း