Thursday, September 6, 2018

ငယ္ဘဝ က..စပယ္ဦးမ်ား (ရာဘင္ျဒာနတ္သ္ တဂုိးရဲ႔ အႏုပညာအားခံစားျခင္းမ ွ်သာ )



မုိးရြာၿပီးစ....

ေဖြးလြ…ႏုျမ ေနတဲ့ စပယ္ပန္းေလးေတြ……
အစိမ္းေရာင္မရင့္….စိမ္းျမျမ ရုိးတံညွာ ကေန ဝန္းရံ ရႊန္းသစ္ ေနခဲ့ဘူးတာ……..

အသာအယာ ဆြတ္ေခၽြ……မယ္လုိ႔ ႀကံရြယ္စဥ္ မွာ….

ေျမဆြေပါင္းသင္လုိ႔ ေျမသားေတြ လိမ္းက်ံေန တဲ့ လက္အစုံ…..

တုံယင္စြာေနာက္ဆုတ္ရင္း …….ၾကည့္ျမင္ ေက်နပ္ခဲ့ဘူးတယ္..။

စပယ္ ျဖဴ ေလးေတြအေပၚ ျဖာက်ေနတဲ့ ေနေရာင္ စဥ္တန္း ကုိလည္း…ေက်ဇူးတင္စြာခ်စ္ခဲ့…။

လွပတဲ့ေကာင္းကင္ျပာ ..ရယ္ ျမသားကမၸလာ ..ေျမေမြ႔ယာ ရယ္…..။

ေမႊးပ်ံ႔ ၾကည္စင္ ေနတဲ့ စပယ္ရနံ႔ ရယ္….

သန္းေကာင္ယံ လျပည့္ ည ရဲ႔ စမ္းေခ်ာင္းေရ စီဆင္းသံ…..

ေတြ နဲ႔ အတူ .....ေပါင္းစည္းခဲ့တဲ့ အာရုံ....ထုံခဲ့ေမြ႔ ခဲ့..ႀကဳံခဲ့ေတြ႔ခဲ့..။

သာယာလွပလြန္းတဲ့ ..အျပာေရာင္ေဆာင္းဦးေပါက္ရဲ႔ ညေနဆည္းဆာ ဟာ…

အထီးက်န္သူတုိ႔ ဘဝ ထဲက ေလ ွ်ာက္လွမ္းေန တဲ့လမ္းအေကြ႔ ေလးကုိ …

ခ်စ္သူ နဲ႔ လက္ထပ္မဲ့သူတုိ႔သမီးလုိ ၾကြရြ…သုိက္ျမဳိက္စြာ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ျပန္တယ္..။

ဒီလုိ အခ်ိန္ေလးေတြကုိ ခ်ဳိျမိန္လတ္ဆတ္တဲ့အမွတ္တရ အျဖစ္ ငါ ေပြ႔ဖက္ထားမိခ်ိန္ မွာ….

တမ္းတ ဖူးတဲ့ စပယ္ဦးကုိ လက္ထဲ မွာ ခူးမိ လုိက္သလုိ……..

စိတ္ထဲမွာေတာ့အႀကိမ္ႀကိမ္ခူးခဲ့တာ…..ရႊံေပ ေနတဲ့လက္ေတြ ....

မစင္ၾကယ္ သေရြ႔ ငါမခူးဘူး ဆုိတာ…ငါ့ရဲ႔ စပယ္ဦးေတြ သိခ်င္မွသိလိမ့္မယ္..။

မခူးေသာ္လည္းခူးသလုိ….ငါ့ရက္လက္ ေတြ ဟာ......

ေက်နပ္မႈ တစ္စုံတစ္ရာ စီးဆင္းဝင္ေရာက္ၿပီး တစ္ကုိယ္လုံကုိ ျပန္႔ႏွံ႔သြားသ လုိ နဲ႔ ရႊင္ပ်လတ္ဆတ္လာခဲ့တယ္..။

ဒီခံစားမႈ ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ ပ်က္ေတာ့မဲ့ပုံစံ နဲ႔ ႏွလုံးသားရဲ႔ ေထာင့္တစ္ေနရာကုိ ေနရာဝင္ယူေတာ့တာ…။

အသက္ေတြ ႀကီးလာျပန္ေတာ့လည္း ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ရက္ေတြ မ်ားစြာျဖတ္သန္း

၊ေပ်ာ္ေအာင္ဖန္တီးေပးမဲ့သူေတြ နဲ႔ လည္းေတြ႔ ဆုံခဲ့..။

လွပတဲ့ပြဲေတာ္ညေတြဟာ စည္ကား ေနလုိက္တာ......မ်ား.....ငါျဖတ္သန္းခဲ့ဘူးပါတယ္..။

မႈံရီ ညဳိ႔မႈိင္းေနတဲ့ မုိးမနက္ ခင္းေတြ မွာ ငါ......

ေဆြးေျမ႔ေၾကကြဲလြမ္းဆြတ္စြာ သတိရေစ တဲ့ သီခ်င္းေလးေတြ ကုိတုိးတိတ္ညင္သာ စြာ ဆုိညည္းမိတယ္..။

အခ်စ္..လုိ႔ ဆုိအပ္တဲ့ အရာေတြ နဲ႔တန္ဆာဆင္ထားအပ္တဲ့ ပန္းကုံးေတြ ငါ့လည္ မွာ ဆြဲ မိ ျပန္ လည္း…။

ထူးဆန္းစြာ …ငယ္ဘဝ ကမခူး ခဲ့ဘူးတဲ့ စပယ္ဦးတုိ႔ ရဲ႔ ခ်ဳိျမိန္ တဲ့ အမွတ္တရ ေတြ …..

ဘာေၾကာင့္မ်ား ခုထိ လတ္ဆတ္သင္းပ်ံ႔ ေနရတာလဲကြယ္..။

တကယ္ေတာ့ၿပီးခဲ့ၿပီ...မဟုတ္ပါလား..။

(တဂုိးက ေတာ့ခူးပါတယ္..။ဒီေနရာမွာ ဘာသာျပန္သူက မခူးပါ..။)

The First Jasmine
---------------------

Ah, these jasmines, these white jasmines!
I seem to remember the first day when I filled my hands with
these jasmines, these white jasmines.

I have loved the sunlight, the sky and the green earth;
I have heard the liquid murmur of the river thorough the
darkness of midnight;

Autumn sunsets have come to me at the bend of a road in the
lonely waste, like a bride raising her veil to accept her lover.

Yet my memory is still sweet with the first white jasmines
that I held in my hands when I was a child.
Many a glad day has come in my life, and I have laughed with
merrymakers on festival nights.

On grey mornings of rain I have crooned many an idle song.
I have worn round my neck the evening wreath of bakulas woven
by the hand of love.

Yet my heart is sweet with the memory of the first fresh
jasmines that filled my hands when I was a child.
.
Rabindranath Tagore

သ ွ်ႏၱနိေကတန္ (သုိ႔မဟုတ္) အားက်မိေသာ တကၠသုိလ္


-----------------------------------------------
ဘဝရဲ႔ ေနာက္ပုိင္းရက္ေတြကုိ ပညာသင္ၾကားေရး အတြက္သာ အခ်ိန္ေပးမယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့ အတြက္..တတ္ႏုိင္သမ ွ်ေတာ့ အစည္းအေဝး ပြဲေတြ ..။ ဖုိရမ္ေတြ…ထမင္းစားပြဲေတြ၊ ညစာစားပြဲေတြ ( ကုိယ္မပါလည္းျဖစ္တယ္ ) ဆုိရင္ ေရွာင္ပါေတာ့တယ္..။
စာသင္တာကလည္း ဘဝ ရဲ႔ ေပးဆပ္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး မီးေလာင္ကၽြမ္းလုိ႔ ေပ်ာ္ ေပ်ာ့စီးဆင္းေနတဲ့ ဖေယာင္းသားမကုန္ခင္ တတ္စြမ္သမ ွ် မီးကူးေပးခဲ့ခ်င္တဲ့ စိတ္ ဆုိတာ မေသခင္ေပါ့..။
မေန႔က ေတာ့ က်မ ႀကဳိက္ႏွစ္ သက္တဲ့ ( The First Jasmine - ငယ္ဘဝက စပယ္ဦးမ်ား) ဆုိတဲ့ကဗ်ာေလးကုိ ျပန္ရွာဖတ္ရင္း ကဗ်ာေရး တဲ့ ႏုိဘယ္ ဆုရ ကဗ်ာ ဆရာ Rabindranarth Tagore တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ တကၠသုိလ္ေလးကုိ သြားသတိရမိပါတယ္..။
ၿပီးေတာ့ သ ွ်ႏၱနိေကတန္ က တဂုိးတကၠသုိလ္အေၾကာင္းေလးကုိ ဖတ္ရႈ ျဖစ္ပါတယ္..။
ျမန္မာကဆုိ ဆရာဗဂ်ီေအာင္စုိး တက္ခဲ့ဘူးတဲ့ေက်ာင္းေလးလည္းျဖစ္ပါတယ္..။
သ ွ်ႏၱနိေကတန္ ဆုိတာ ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမေသာ ရြာကေလလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္..။
အိႏၵိယႏုိင္ငံ ၊ ကာလကတၱားၿမဳိ႔ နဲ႔ ၁၅၀ ကီလုိ မီတာ အကြာ မနီးမေဝးေဒသေလး ျဖစ္ၿပီး ဘဂၤလား ျပည္နယ္ မွာ ရွိပါတယ္..။ စိမ္းစုိလွပတဲ့ လြင္ျပင္ကေလးျဖစ္ပါတယ္..။
ဒီရြာကေလးဟာ ၁၉ ရာစု ကုန္လြန္ ခါနီးအခ်ိန္ ေတြမွာ ကမၻာေက်ာ္ ႏုိဘယ္ ဆုရ ကဗ်ာ ဆရာႀကီး ရာဘင္ျဒာနတ္ တဂုိး ရဲ႔ ဖခင္ႀကီးဟာ သူအၿငိမ္းစားယူခ်ိန္ တရားအားထုတ္ ဘုိ႔ အဲဒီရြာေလး မွာ ေျမကြက္ေလးဝယ္ခဲ့ပါတယ္..။
၁၉ ၀၁ ခုႏွစ္ မွာ ဖခင္ႀကီး ထံမွ အေမြရၿပီးအဲဒီေနရာမွာ သ ွ်ႏၱနိေကတန္ တကၠသုိလ္ တစ္ခု ထူေထာင္ဘုိ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။ သူ႔ရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြအေကာင္အထည္ေဖၚဘုိ႔ အစပ်ဳိးလုိက္တာပါ..။ ကမၻာ့ နာမည္ ေက်ာ္ ႏုိင္ငံတကာ တကၠသုိလ္ တစ္ခု ထူေထာင္ဘုိ႔ ရံပုံေငြ အဆင္သင့္မ်ားမ်ားစားစားရွိမေနပါဘူး။
ရံပုံေငြ ရွာေဖြ ဘုိ႔ဆုိတာကလည္း လြယ္ လွတဲ့ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး ။ တဂုိးဟာ သူပုိင္ တဲ့ စာအုပ္ ေတြကုိေရာင္းတယ္..။ သူ႔စာအုပ္ ရဲ႔ မူပုိင္ခြင့္အတြက္ေပးရတဲ့အခေၾကးေငြ ေတြကုိလည္းထည့္တယ္..။ ႏုိဘယ္ ဆုရ တဲ့ေငြ ကုိလည္း တကၠသုိလ္ ထူေထာင္ေရးအတြက္သုံးစြဲ ခဲ့ပါတယ္..။ ေငြ အျပင္ အဓိက က်တဲ့အခ်က္ကေတာ့ တဂုိးဟာ သူ႔ဘဝ တစ္ခုလုံး ျမႈပ္ႏွံေပးဆက္ခဲ့တယ္..။ အခ်ိန္ျပည့္ ၊စြမ္းရည္ျပည့္ ေမတၱာအျပည့္နဲ႔ တည္ေထာင္ ထားခဲ့တဲ့ တကၠသုိလ္ ေလးျဖစ္ပါတယ္..။
ဒါေတာင္မွ ပဲတကၠသုိလ္ေလးဟာ ထုိအခ်ိန္ က တျခားေသာ ပညာေရးစနစ္ရဲ႔ တကၠသုိလ္ေတြ နဲ႔ မတူ….တမူခြဲထြက္ခဲ့ပါတယ္..။ ေတာက္ပ သားနားတဲ့ အေဆာက္အဦေတြ ဓာတ္ခြဲ ခန္းေတြ ရွိမေနပါဘူး..။ တဂုိး ဟာ သူ႔ ရဲ႔ တကၠသုိလ္ ေလးကုိ သက္ကယ္ မုိးထားတဲ့ တဲေလး ေတြ နဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။
စတင္ခဲ့ခ်ိန္က ေန ဆယ္စုႏွစ္ ၂ ခုေလာက္ေက်ာ္ကာမွ အုတ္တုိက္အေဆာက္အဦေတြ ေဆာက္လုပ္ႏုိင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္..။
အေဆာက္အဦကသာ ထူးျခားေနတာမဟုတ္ပါ.. တဂုိးက်င့္သုံးတဲ့ ပညာေရးစနစ္ကလည္းထူးျခားလုိ႔ေနခဲပါတယ္..။
ထူးျခား တဲ့ ဝိေသသ ၃ ခုကုိေျပာရမယ္ ဆုိရင္
၁။Education knows of no human boundaries—ဆုိတဲ့ တရုတ္ စကားပုံတစ္ခု လုိပါပဲ ပညာေရး ဆုိတာ ဘယ္သူဘယ္ ဝါ မခြဲျခားလူသားတုိင္းသိသင့္တဲ့အရာ ဆုိတဲ့ တရုတ္စကားပုံတစ္ခုကုိကုိးကားညႊန္းဆုိပါတယ္..။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ ေလာက္ ကေရွးဘုိးဘြားဘီဘင္ေတြ ကတဆင့္ရရွိတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြျဖစ္ပါတယ္..။
သုိ႔ေသာ္လည္း အိႏၵိယ ႏုိင္ငံဟာ ဘာသာေရးကုိးကြယ္ မႈ မ်ားစြာရွိခဲ့ပါတယ္..။ အမ်ားစု က ဟိႏၵဴ ဘာသာကုိကုိးကြယ္ၾကပါတယ္..။ ဘာသာမတူရင္ေသာ္လည္းေကာင္း ဇာတ္ အနိမ့္အျမင့္မတူ ရင္ေသာ္လည္းေကာင္း အတူမေနႏုိင္၊ ထမင္းအတူမစားႏုိင္တဲ့ ဓေလ့လည္းႀကီးထြားခဲ့ပါတယ္..။ ထမင္းအတူမစားႏုိင္သလုိ အဝတ္အစားအမ်ဳိးအစားတူ ဝတ္ဆင္ျခင္း ၊တစ္မုိးေအာက္မွာ ေနထုိင္ျခင္းလည္းမျပဳ ၊ တစ္လမ္းတည္းကုိလည္းရင္ေဘာင္တန္းသြားလုိ႔မရ..။
ဒီလုိ ဘာသာေရးေတြ ၊ဇာတ္အနိမ့္အျမင့္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြစတဲ့ ရႈပ္ေထြး တဲ့အေျခအေနကုိ တဂုိးကနားလည္ ခဲ့ပါတယ္..။ ထုိ အေျခ အေနက မလုိလားအပ္တဲ့အခက္အခဲေတြ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တယ္..။ ဒီလုိ လူေတြ တည္ေဆာက္ထားတဲ့လူလူခ်င္းခြဲျခားဆက္ဆံတဲ့အတားအဆီးကုိ တဂုိး က ျဖဳိခြင္းဘုိ႔ ႀကဳိးစားခဲ့တယ္..။ သူ႔ရဲ႔ တကၠသုိလ္ ကုိတက္ေရာက္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြ ဟိႏၵဴ ကုိးကြယ္ခ်င္ကုိးကြယ္ မယ္။ အစၥလာမ္ ကုိးကြယ္မယ္ ၊ ခရစ္ယာန္ ၊ဗုဒၥၵ ၊ ဇာတ္နိမ့္ဇာတ္ျမင့္ ၊ ယုံၾကည္မႈ အစုံစုံကြဲျပားမႈေတြကုိလုံးဝ မခြဲျခား ပဲသူ႔ေက်ာင္းမွာ လက္ခံဘုိ႔ တဂုိးကဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္..။
တစ္ေက်ာင္းေဆာင္ထဲမွာအတူတကြေနထုိင္ႏုိင္ရမယ္..အတူတူ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ရမယ္လုိပလည္စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္..။ ဒီ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ဇာတ္နိမ့္ဇာတ္ျမင့္…. ဘာသာေပါင္းစုံခြဲျခား ဆက္ဆံမႈ ျပင္းထန္ တဲ့ အိႏၵိယ မွာ အလြယ္ တကူ ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားႏုိင္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။
အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာ နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး တစ္ခု ဆင္ႏႊဲသလုိ ကုိေဆာင္ရြက္ခဲ့ရပါတယ္..။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ လူသား ဆုိတဲ့ လူသားခ်င္းခ်င္းမကြဲမျပားတစ္သားတည္း ဆက္ႏြယ္ မႈ ကုိမွန္ကန္ စြာတည္ေဆာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္..။


၂။Oneness between heaven and man—ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့
လူသား နဲ႔ နိဗၼာန္ ဆုိတာမကြဲမျပား တစ္သားတည္းရွိတယ္ ဆုိတဲ့ တရုတ္ စကား ပုံ ရွိပါတယ္..။ တဂုိး ရဲ႔ ေဟာေျပာခ်က္ကေတာ့ လူသားေတြက ရုပ္ဝတၳဳ ဖြံ႔ျဖဳိးတုိးတက္မႈကုိ ေရွ႔ရႈၾကံေဆာင္ေနၾကတယ္…အဲဒီအခါ သဘာဝ ဆန္ဆန္ေနထုိင္မႈ ကုိ ရုပ္ဝတၳဳ တုိးတက္မႈ နဲ့ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ျခင္းက မႈန္ဝါးေမွးမွိန္သြားေအာင္လုပ္ပစ္ႏုိင္စြမ္းရွိတယ္..။
ရုပ္ဝတၳဳ ေတြကုိတပ္မက္ စြဲလန္းမႈ ေတြဟာ လူေတြ ရဲ႔ စိတ္ေကာင္းစိတ္ျမတ္ေတြကုိ အကုသုိလ္ ဖန္လုံအိမ္ အတြင္းသြတ္သြင္းလုိက္သလုိပါပဲ..။ ထုိ ေခတ္အခါ က တဂုိးရဲ႔ ပညာသင္ၾကားေရးနည္းလမ္းေတြဟာ သခၤန္းစာ ဖတ္စာအုပ္ ေတြကုိ သိပ္ ၿပီးေတာ့မမွီခုိပဲ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ပင္ကုိ္ယ္အေတြးအေခၚ အစြမ္းအစ ေဖၚထုတ္နုိင္စြမ္းရွိမႈကုိေဇာင္းေပးတယ္.. ။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ နဲ႔ နီးကပ္စြာ ေနထုိင္ ေစတယ္..။ စာသင္ခန္းေတြကုိ အေဆာက္အဦ ထဲမွာထက္ သစ္ပင္ရိပ္ ေအာက္မွာ သင္ၾကားေစခဲ့ပါတယ္..။
အဲဒီအခ်ိန္အခါ ကအိႏၵိယ ဆုိတာ အဂၤလိပ္မင္းတုိ႔ လက္ေအာက္မွာ ဆုိေတာ့..ဒီအေတြးအေခၚဟာ ေတာ္လွန္ေသာ အေတြးအေခၚရယ္လုိ႔ အဂၤလိပ္အစုိးရက ဒီတကၠသုိလ္ကုိ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့ပါဘူး။


လူသားေတြက ရုပ္ဝတၳဳ ဖြံ႔ျဖဳိးတုိးတက္မႈကုိ ေရွ႔ရႈၾကံေဆာင္ေနၾကတယ္…အဲဒီအခါ သဘာဝ ဆန္ဆန္ေနထုိင္မႈ ကုိ ရုပ္ဝတၳဳ တုိးတက္မႈ နဲ့ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ျခင္းက မႈန္ဝါးေမွးမွိန္သြားေအာင္လုပ္ပစ္ႏုိင္စြမ္းရွိတယ္..။ 

ရုပ္ဝတၳဳ ေတြကုိတပ္မက္ စြဲလန္းမႈ ေတြဟာ လူေတြ ရဲ႔ စိတ္ေကာင္းစိတ္ျမတ္ေတြကုိ အကုသုိလ္ ဖန္လုံအိမ္ အတြင္းသြတ္သြင္းလုိက္သလုိပါပဲ..။

ထုိ ေခတ္အခါ က တဂုိးရဲ႔ ပညာသင္ၾကားေရးနည္းလမ္းေတြဟာ သခၤန္းစာ ဖတ္စာအုပ္ ေတြကုိ သိပ္ ၿပီးေတာ့မမွီခုိပဲ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ပင္ကုိ္ယ္အေတြးအေခၚ အစြမ္းအစ ေဖၚထုတ္နုိင္စြမ္းရွိမႈကုိေဇာင္းေပးတယ္.. ။

သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ နဲ႔ နီးကပ္စြာ ေနထုိင္ ေစတယ္..။ စာသင္ခန္းေတြကုိ အေဆာက္အဦ ထဲမွာထက္ သစ္ပင္ရိပ္ ေအာက္မွာ သင္ၾကားေစခဲ့ပါတယ္..။

အဲဒီအခ်ိန္အခါ ကအိႏၵိယ ဆုိတာ အဂၤလိပ္မင္းတုိ႔ လက္ေအာက္မွာ ဆုိေတာ့..ဒီအေတြးအေခၚဟာ ေတာ္လွန္ေသာ အေတြးအေခၚရယ္လုိ႔ အဂၤလိပ္အစုိးရက ဒီတကၠသုိလ္ကုိ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့ပါဘူး။

တဂုိး ကသူ႔ တကၠသုိလ္က ထြက္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြကုိ အရည္အတြက္မ်ားမ်ားထုတ္လုပ္မယ္ ရယ္လုိ ႔ ဦးစားမေပးခဲ့ပါဘူး။ ကုိယ္ပုိင္ အက်င့္စရုိက္ရွိေစခ်င္ခဲ့တယ္..။ ထုိစဥ္ က ဂုိဏ္းဂဏ ဝါဒအယူေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးကြဲ ျပားတဲ့ အိႏၵိယ မွာ သူ႔ ကုိယ္စားျပဳလာတဲ့ အသုိင္းအဝုိင္း ရဲ႔ ပုံရိပ္ အတိုိင္း ဆက္ဆံတတ္တဲ့ အမူအက်င့္ ေတြ မရွိေအာင္ေလ့က်င့္ပ်ုိးေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

ဥပမာေျပာရရင္…သူကမူဆလင္ ပဲယုတ္ညံ့မွာေပါ့..။သူ က တမီ္လ္ ပဲရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မွာေပါ့ ၊ မိန္းမ ဆုိတာ ဒီလုိ ပဲ ၊ စသည္ျဖင့္ တစ္ဦးခ်င္းစီ ရဲ႔ အမွန္တကယ္ အက်င့္စရုိက္ကုိ ပုိင္းျခားေဝဖန္မႈမရွိပဲ ဝါးလုံးရွည္ နဲ႔ သိမ္းႀကဳံးရမ္း တဲ့ လူမ်ဳိးေတြ မေမြးထုတ္မိေအာင္ တဂုိးကႀကဳိးစားခဲ့ပါတယ္..။

ေက်ာင္းသား တစ္ဦးခ်င္ စီရဲ႔ ကိုယ္ပုိင္အရည္အေသြးကုိေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ေပးပါတယ္..။သူတုိ႔ရဲ႔ အႀကဳိက္ ကုိလည္းအေလးထားခဲ့တယ္..။ ေရြးခ်ယ္ ပုိင္ခြင့္ရွိတယ္ လုိ႔လည္းတဂုိးက ယုံၾကည္ပါတယ္..။ တဂုိးရဲ႔ ခံယူခ်က္ အတုိင္းတကၠသုိလ္ ရဲ႔ ပညာေရး ကုိပုံေဖၚ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္..

• Cultivation of mind and mentality — တတိယထူးျခားခ်က္ကေတာ့ စိတ္ နဲ႔ စိတ္ သေဘားထား ေတြကုိအဓိက ထားေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ျခင္း ပဲျဖစ္ပါတယ္..။ စိတ္ေနစိတ္ထားကုိ တဂုိးက သူကုိယ္တုိင္ ထူးခၽြန္ေျပာင္ေျမာက္သလုိ စြဲလန္းတန္ဘုိးထားတဲ့ အႏုပညာဘက္ကုိင္းညြတ္လာေအာင္ ရည္ရြယ္ ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္..။

ဘယ္ လုိ အရာဝတၳဳ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ထိေတြ႔ခံစားလုိက္တာနဲ႔ ပန္းခ်ီဆြဲ စရာ..ခံစားစရာ ပုံရိပ္ေတြျဖစ္လာတယ္..။ ေရးဖြဲ႔ စရာ သီခ်င္း(သုိ႔မဟုတ္) ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာၾကပါေတာ့တယ္..။ သူ႔ရဲ႔ ယူဆခ်က္ကေတာ့ ၾကားသိတဲ့အသံ ရယ္ စိတ္က အာရုံကုိသိမႈ သေဘာ ရယ္ အဲဒီအာရုံကုိ တုန္႔ျပန္ခံစားမႈ ဟာ ဟာမုိ နီ ျဖစ္ေနရမယ္… ညီညြတ္ေျပျပစ္ေနရမယ္ …. အဲဒီ ညီညြတ္ေျပျပစ္မႈက ေန အႏုပညာ ဖန္တီးမႈ ထြက္ေပၚလာေစရမယ္ ..။

တကယ္လုိ႔ ညီညြတ္ေျပျပစ္မႈ မရွိရင္ ပန္းခ်ီဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္အေရာင္အတြဲအစပ္ေတြ ျဖစ္လာမယ္..။ ကဗ်ာ၊ သီခ်င္းဟာ လည္းနရီစည္းခ်က္ မမွန္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္..။စိတ္၊ အာရုံ၊ တုံျပန္ဆုံးျဖတ္မႈ ေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ ဖန္တီးဘုိ႔ အမိန္႔ေပးေစခုိင္းမႈဟာ သိပ္မၾကာလုိက္ဘူး ခဏမွပဲေပ်ာက္ကြယ္ သြားတတ္တယ္ ။ အခ်ိန္တုိအတြင္း ရေအာင္ မိေအာင္ဖမ္းဆုပ္ဘုိ႔ အေရးႀကီးေၾကာင္း သင္ႀကားေပးပါတယ္..။

ညီညြတ္တဲ့ မ ွ်ေျခ မရွိဘူးဆုိရင္ ထုိဘူဟာ တျခားသူ နဲ႔ ဆက္ဆံဘုိ႔လည္းခက္ခဲ့လိမ့္မယ္..။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ရႊင္မွာမဟုတ္ဘူးတဲ့...။

ထုိအခါ မွာ သူဟာ အႏၱိမ အထြဋ္အထိပ္ေအာင္ျမင္မႈကုိညင္းဆုိ ပါလိမ့္မယ္ တဲ့။တဂုိးရဲ႔ ေက်ာင္းမွာ ပန္းခ်ီနဲ႔ ဂီတ ကုိ အဓိက သင္ၾကားေပးပါတယ္..။ ပြဲေတာ္ရက္ေတြ ေရာက္တဲ့အခါ ဆရာေတြေကာေက်ာင္းသားေတြပါ…. အႏုပညာ လႈပ္ရွာမႈ ေတြ ထဲ မွာ ေစခုိင္းမႈ မပါဝင္ပဲ မိမိဘာသာ ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ၾကတယ္..။

အခု ေဖၚျပတဲ့အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္စဥ္ကေလးကေတာ့ တဂုိး ကသူ႔ေက်ာင္းသားေတြကုိသဘာဝ အတုိင္း တြန္းအား မပါပဲ… ကုိယ္ရည္ကုိယ္ေသြးကုိ ဖြံ႔ျဖဳိးေအာင္ ေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ေပးတဲ့ နည္းလမ္းေလးေတြျဖစ္ပါတယ္..။သူကုိယ္တုိင္လည္းသဘာဝ တရားကုိ မိခင္သဖြယ္ရႈျမင္ၿပီး ေက်ဇူးတင္စိတ္ နဲ႔ ေလာကသဘာဝ အလွအပေတြ ရဲ႔ ဖြဲ႔စည္းမႈကုိ ခံစားတယ္ ၊ မွတ္တမ္းတင္တယ္..။

လူသားေတြ ရဲ႔ သဘာဝ တရားကုိခံစားတဲ့ လုိက္ေလ်ာ ညီေထြ ေျပျပစ္စြာ ဖြဲ႔ စည္းမႈကုိသိေလေလ… ဂီတ နဲ႔ ပန္းခ်ီေရးဖြဲ႔ ဘုိ႔ နီးစပ္ေလေလ ပဲ ရယ္လုိ႔ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္..။ဒါေၾကာင့္ မုိ႔ သူကုိယ္တုိင္လည္း ကဗ်ာ မ်ားစြာ သီခ်င္းမ်ားစြာေရးဖြဲ႔ ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္..။

တဂုိးေသဆုံးသြားတဲ့အခါ မွာေတာ့ သူ႔ရဲ႔ တူ ကအရုိက္အရာဆက္ခံခဲ့ပါတယ္..။ သူဟာ လည္း တဂုိးရဲ႔ သင္ၾကားမႈေအာက္ကေန အိႏၵိယ ရဲ႔ပန္းခ်ီအေက်ာ္အေမာ္ ျဖစ္လာသူပါ..။ သူကသ ွ်ႏၱနိေကတန္ ဝိစရ ဘာရတီ ( ႏုိင္ငံတကာတကၠသုိလ္) ရဲ႔ အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာပါတယ္..။၁၉ ၄၃မွာ ေတာ့အိႏၵိယ အစုိးရ ရဲ႔အသိအမွတ္ျပဳမႈကုိ ရရွိခဲ့ပါတယ္..။ ထုိအခ်ိန္က အိႏၵိယ ဟာ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ မွာပဲရွိပါေသးတယ္..။သုိ႔ေသာ္လည္းထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာတာမုိ႔ တျခားေသာ ႏုိင္ငံ မွေက်ာင္းသားမ်ားကုိ လက္ခံလာပါတယ္..။ ၃လ သင္တန္းဘြဲ႔သင္တန္းစသည္ျဖင့္လက္ခံသင္ၾကားေပးပါတယ္..။

အခုေတာ့လည္း စုိက္ပ်ဳိးေရးဘြဲ႔၊ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဘာာရပ္ေတြကုိပါ ၄ႏွစ္ ဘြဲ႔ ရသည္ထိ သင္ၾကားေပးေနတာ ဒီလင့္မွာၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္..

http://www.bolpur-santiniketan.com/courses/under-graduate-degree-course.html#

ဒီေဆာင္းပါးေလးကုိေရးတဲ့သူက တုိင္ဝမ္ကေက်ာင္းသားတစ္ဦးပါ..။ ရုပ္ဝတၳဳ ဖြံ႔ျဖဳိးတုိးတက္မႈ ေတြထြန္းကားတဲ့ႏုိင္ငံက လာရေပမဲ့လည္း သ ွ်ႏၱနိ္ေကတန္ရဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမမႈကုိမေမ့ႏုိင္ပါတဲ့။ ဒီပတ္ဝန္းက်င္ မွာ ၃လ တာေနခဲ့တာ ရွန္ဂရီလာ လုိ နိဗၼာန္ ဘုံတစ္ခု လုိလုိ စိတ္ထဲမွာ စြဲထင္က်န္ရစ္ပါသတဲ့..။

အဲဒီကအျပန္သူဟာ ရုပ္ဝတၳဳ ေတြကုိအလြန္အမင္းမကုိးကြယ္ မစြဲလန္းေတာ့ဘူးတဲ့..။ စိတ္ဝိဥာဥ္ သန္႔စင္မႈ ရဲ႔ အလွရတနာ တစ္ခု ရယ္ ဘယ္သူကမွ မေက်ာ္လြန္နုိင္တဲ့ ေစ့ေဆာ္တုိက္တြန္းမႈေတြ ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့တကၠသုိလ္ လုိ႔ သူကဆုိပါတယ္..။

သူကတရုတ္ျပည္ကုိျပန္တယ္ ၁၅ႏွစ္အၾကာမွာ တကၠသုိလ္ကုိျပန္လည္ပတ္တဲ့အခါ မွာ တဂုိးကမရွိေတာ့ပါဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္းတဂုိး ရဲ႔ စိတ္ဝိဥာဥ္ နဲ႔ အထြဋ္အျမတ္အႀကံဥာဏ္ေတြ ရွင္သန္က်န္ေနဆဲ ျဖစ္ေနပါတယ္ တဲ့..။

ဒီေနရာ မွာက်မ ဆုိလုိခ်င္တာကေတာ့ က်မတုိ႔ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ရဲ႔ အဆုံးအမ နဲ႔ ကိုက္ညီေနတာကုိပါ..။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မိန္႔ဘူးတယ္…(((ေလာကမွာေနရင္ကြယ္ တဲ့..၊ စိတ္နဲ႔ အာရုံ အဆင္ေျပေအာင္ေနတတ္ဘုိ႔ အေရးႀကီးတယ္ ))) ဆုိတဲ့ အဆုံးအမ နဲ႔ ကုိက္ေနတာကုိပါ..။
ဥပါဒါန္ ႀကီးတဲ့သူေတြဟာ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ပုံစံကုိအေသခ်ၿပီ းကုိယ္ထင္တာအမွန္ပဲဆုိၿပီးအေသ ဆုပ္ကုိင္ထားတတ္ၾကတယ္..။ ျဖစ္မလာ တဲ့အခါ ေမ ွ်ာ္လင့္တာနဲ႔မကုိက္တဲ့အခါ ေဒါသ အပူေတြ ႏွလုံးအိမ္က ထြက္လာပါတယ္…။ ျပင္းထန္ရင္ထန္သလုိ (မေနာကံ၊ ဝစီကံ ) ကတဆင့္ ကာယကံ တုိက္ခုိက္ေစာ္ကားမႈေတြ ျပဳတတ္ေတာ့တာ..ဒါဟာတကယ္ေတာ့အကုသုိလ္ ျဖစ္ပါတယ္..။

သီလေတြလည္းစ င္ၾကယ္ၿပီး စိတ္နဲ႔ အာရုံအဆင္ေျပ ရင္ေတာ့ႏွလုံးအိမ္က အေအးဓာတ္အဟုန္ စိမ့္ထြက္ပါတယ္..။ သၾကား ကုိသိတာမဟုတ္ပဲ ခ်ုိတာကုိသိသလုိ ခံစားမႈ နဲ႔ သာ တုိင္းတာႏုိင္တဲ့သေဘာပါ..။ ဒါကုိ ကုသုိလ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္..။

တကယ္ ေတာ့ သ ွ်ႏၱန္ေကတန္ဟာ ဒီကုသုိလ္ ဓာတ္ကုိ ဖမ္းဆုပ္လမ္းျပႏုိင္ခဲ့သလုိ..သဘဝ တရားကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးမႈ ၊ ရုိးရွင္းစင္ၾကယ္ မႈ၊ ၾကြားဝါလုိစိတ္ကင္းမႈ ၊ ႏွိမ့္ခ် ရုိက်ဳိးမႈေတြကုိ သူ႔အႏုပညာ နဲ႔ သူတည္ေဆာက္သြားတာပဲရယ္လုိ႔က်မ သုံးသပ္ၾကည့္မိပါတယ္..။

က်မတုိ႔ရဲ႔ ယေန႔ကမၻာဟာ တီထြင္မႈ ေတြ တုိးတက္မႈ ေတြျပည့္လ ွ်ံေနပါၿပီ…။ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈ မ်ားစြာ ကလည္း စကၠန္႔နဲ႔အမ ွ် အသစ္အသစ္ေတြ ထြက္ေပၚေနတာ….။

ေလာဘ၊ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားနဲ႔ နာမက်န္းျဖစ္ေနတဲ့ကမၻာႀကီး ဟာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ဖ်က္ဆီးမႈေတြေၾကာင့္လည္း အနားမရရွာပါဘူး..။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိသင္ၾကားေပးတဲ့ ေက်ာင္းေတြ၊

သဘဝ တရားကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးမႈ ၊

ရုိးရွင္းစင္ၾကယ္ မႈ၊

ၾကြားဝါလုိစိတ္ကင္းမႈ ၊

ႏွိမ့္ခ် ရုိက်ဳိးမႈေတြ ပုိင္ဆုိင္တဲ့မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ေမြးထုတ္တဲ့ ေက်ာင္းေတြလုိ သင္ၾကားေပးခ်င္မိပါတယ္..။

အားက်ပါတယ္ သ ွ်ႏၱနိေကတန္ …။ရယ္..။

ေမတၱာျဖင့္
သစၥာအလင္း

IF ----- အကယ္ ၍ သာ....



-လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ ႏွစ္ေလာက္ မွာ......

ျမန္မာျပည္ ျပန္လာၿပီး......

အူေၾကာင္ေၾကာင္..ေယာင္လည္လည္ နဲ႔..

စာသင္သည့္ အလုပ္သာ သိ တဲ့......

စာေတြ ဖတ္တတ္ၿပီး...

လူေတြ ရဲ႔ ပရိယာယ္ မ်က္ႏွာစာကုိမဖတ္တတ္တဲ့ ......အမ်ုိးသမီး တစ္ေယာက္ ဟာ.....

အင္အားႀကီး မား အသုိင္းအဝုိင္း ေတြ ၾကား မွာ ....အံဝင္ဂြင္က် မျဖစ္ပဲ

ဝမ္းနည္း အားငယ္ ခဲ့မယ္ ဆုိရင္...........။

-စာေရးစာဖတ္မ်ား လုိက္တာဆုိၿပီး.....မူရင္း စာတမ္းေတြကုိ

ေခ်ာင္ထုိးထားခဲ့မယ္ ဆုိရင္...။

-အမ်ားေထာက္ခံ အသုံးမ်ား လႊမ္းမုိးထားတဲ့ ..ေလာက ကုိ

ေၾကာက္ရြ႔ံ ၿပီး ႏႈတ္ဆိတ္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္....။

-လစာ မ်ား ၿပီးေအးခ်မ္းသာယာ တဲ့ ဘဝ ကုိျပန္လည္ ထြက္ခြာခဲ့မယ္ ဆုိရင္.....။

-ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာေဖာက္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယုံၾကည္ထားတဲ့ေနရာက

ေအးစက္ စြာ.....ရက္စက္စြာ ထြက္ေပၚ တုိက္ခုိက္လာေသာ စကားလုံးမ်ားအေပၚကုိ......

ေဒါသ အာဃာတ နဲ႔ တုန္႔ျပန္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ .......။

- မုိင္ေထာင္ခ်ီခရီးမ်ား ၾကား မွာ ေပ်ာ့ေခြႏြမ္းလ် သြားမယ္ ဆုိရင္..။

-ႏႈတ္တက္ရြရြ ေရရြတ္ ျပ ရျခင္း မွာ ညည္းေငြ႔ ပ်င္းရိခဲ့မယ္ ဆုိရင္...။

-ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပိုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရား ရဲ႔ ဆုံးမ မႈ ကုိ ေခါင္းငုံ႔ နာခံျခင္းမရွိခဲ့ဘူး ဆုိရင္.......။

-အတတ္ပညာ ရဲ႔ နက္ရႈိင္း မႈ ေတြကုိကုိယ္ တုိင္မေလ့လာ ပဲ ...

အေပၚယံ ေဝဖန္မႈေတြ နဲ႔ တုိက္ခုိက္ လာမႈကုိ ညင္းခုံ မဆုံး...... မာန ဖုံး ခဲ့မယ္ ဆုိရင္......။

===========

------------------------

===============

--------------------------

အင္းေတာ္ႀကီး အေရွ႔ဘက္ကမ္း ကရြာ တစ္ရြာ မွာ ဒီ ေၾကာ္ညာစာေလး ရုတ္တရက္ ေတြ႔ မိလုိ႔ ဝမ္းသာၿပီး ေရးမိတာပါ...။
( ပီတိ တစ္ခု မ ွ်သာ...

ဓမၼဒိနၷာ(သုိ႔မဟုတ္) ႏွလုံးသား မွလြန္ေျမာက္ျခင္း


ၿပီးခဲ့တဲ့ လ ..ေကာလင္းမွ ေခ်ာင္းဦး သုိ႔အျပန္ ကားစီးခဲ့တာ ကားသမားက အေတာ္ႀကဳိက္ပုံရတယ္ သူဖြင့္ေနတဲ့သီခ်င္း…. ထပ္ေက်ာ့ဖန္မ်ားေတာ့ က်မ စိတ္ထဲ စြဲလာ ခဲ့ပါတယ္..။
အဆုိေတာ္နာမည္ ကသြန္း တဲ့..သီခ်င္းနာမည္ က မရက္စက္ပါ နဲ႔ တဲ့..။
ဘာတဲ့ ..((ေမာင္ျငဳိျငင္ တဲ့အခါ….မေနတတ္ေတာ့ပါ ကၽြန္မအားငယ္..။
ဂရုစုိက္မႈေတြလည္းဘယ္ မ်ားေပ်ာက္ကုန္ၿပီးလဲကြယ္ ….ေျပာင္းလဲလုိ႔ ေနပါတယ္…။စိမ္းကားလုိ႔ေနပါတယ္…။ ေမာင့္အျပဳံးေတြလည္း အရင္လုိ မလန္းဆန္းဘူးကြယ္ )))
ဒီသီခ်င္း ေလးကုိ ၾကားေတာ့ ကၽြန္မ က ရဟႏၱာေထရီ ဓမၼဒိႏၷာ ကုိ သြားသတိရမိပါတယ္..။ဓမၼ ဒိႏၷာ သည္လည္း သည္လုိ ခံစားခဲ့ ရဘူး တာ..။ျမတ္ဗုဒၶ ဘုရားျဖစ္ျပီး ဒုတိယဝါေလာက္မွာပင္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ ဝိသာခ သူေ႒း နဲံ ဓမၼာဒိႏၷာ တုိ႔ ဇာတ္လမ္းေလးရယ္ ပါ…။
ဓမၼဒိႏၷာ တုိ႔က ေဂါတမ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ တုံးက ရာဇျဂဳိဟ္ ျပည္ မွာေနထုိင္ ၾကတဲ့ ရာဇျဂဳိဟ္ သူေ႒း မ်ုိးရုိး ကဆင္းသက္လာၾက တဲ့သူေတြပါ..။ 
ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕သား သူေဌးသား ဝိသာခ လုလင္ႏွင့္ သူေဌးသမီး ဓမၼဒိႏၷာတို႔ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ခဲ့တာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေတြအျပည့္နဲ႔ဆုိေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြျခံရံၿပီး ေသတပန္သက္တဆံုး ရိုးေျမက် လက္တြဲဘုိ႔လည္းရည္ရြယ္ ခဲ့ ၾကတာေပါ့ေလ…။
ေပါင္းသင္းလက္ထပ္ၿပီး ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏုိးစြာ ေနထုိင္လာၾကစဥ္ မွာ…..
ရာဇျဂဳိဟ္ ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ ဗိမၼိသာ ရ က ေဝဠဳဝန္ ေက်ာင္း မွာ သီတင္းသုံး ဘုိ႔ ဘုရားရွင္ကုိပင့္ခဲ့ပါတယ္..။ ဘဝ ဆုိတာကလည္း မထင္မွတ္တာ ျဖစ္လာတတ္တယ္ ဆုိေတာ့လည္း ဓမၼဒိနၷာ ဘဝ ေျပာင္းလဲဘုိ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္..။
ခ်စ္သူခင္ပြန္း သူေဌးသားေလး ဝိသာခဟာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျမတ္ဗုဒၶ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕သို႔ ၾကြလာ တဲ့ အခ်ိန္မွာ .. တရားဓမၼနာၾကား ခြင့္ရခဲ့တာ မုိ႔ အင္မတန္ဝမ္းသာခဲ့ရွာတယ္..။
အဲဒီအခ်ိန္က ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဘုရားရွင္ ရဲ႔ တရားေရေအးအၿမဳိက္ေဆးကုိ ေသာက္သုံး ၿပီး တဲ့အခါ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ ဗိဗၺိသာရမင္းၾကီးႏွင့္အတူ ပရိတ္သတ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီၿပီး ေသာတာပန္ျဖစ္ၾက ပါတယ္..။ သည္ထဲ မွာ သူေဌးသားေလး ဝိသာခ လည္း ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္..။
ေသာတာပန္ ဘဝ မွာ ေတာ့ ခ်စ္တဲ့ သူ ဓမၼဒိႏၷာ ကုိၾကင္နာဆဲ… မိသားစုဘဝကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ဆက္လက္ေလ ွ်ာက္လွမ္းခဲ့တာ… ဘာ မွ မသိသာ ခဲ့…။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဘုရားရွင္ ရာဇျဂဳိဟ္ျပည္၊ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသံုး ခဲ့ တာ… တရားပြဲေတြကလည္းစဥ္ဆက္မျပတ္ ဆုိေတာ့
ဓမၼဒိႏၷာ ရဲ႔ ကံၾကမၼာ တစ္ဆစ္ခ်ဳိး ဘုိ႔ အေၾကာင္းဖန္ခဲ့ျပန္ပါတယ္..။ 
တေန႔မွာ ေတာ့ ဝိသာခသူေဌးသားေလး ဟာ ေဝဠဳဝန္ မွာ တရားနာၾကား ၿပီး ေနာက္ေသာတာပန္အဆင့္ကေန ဥာဏ္ရင့္က်က္ၿပီး အနာဂါမ္ အရိယာ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္..။ 
ကာမဂုဏ္ အာရုံမွန္သမွ် ကင္းစင္ပခဲ့ေလေသာ အနာဂါမ္ဘဝ မွာ ကယုကယင္ အၾကင္နာ ေတြဟာ…ေျပာင္းလဲ ခဲ့ ပါေတာ့တယ္… ။
အရင္ ခ်စ္ခင္ၾကစဥ္ ဘဝ မွာေတာ့ အေဝးအနီးခရီးမွျပန္လာ ခ်ိန္ကုိ ဓမၼဒိႏၷာ ေမ ွ်ာ္ခဲ့ပါတယ္…။ အၾကင္နာ အျပံဳးေလးမ်ား ေတြ နဲ႔ ခရီးဦးၾကိဳဆိုျမဲ။
လက္ကိုဆန္႔တန္း ေပြ႕ဖက္လွ်က္ ႏွတ္ဆက္ မဲ့လက္ေတြ..ဒီေန႔ လမ္းခုလတ္မွာ ရပ္တန္႔ ခဲ့ရပါၿပီ… အရင္လုိမဟုတ္ေတာ့ပါလား….မယ့္သခင္ရယ္…။
ရက္စက္ျခင္း လည္းမဟုတ္….. ေအးစက္ ျခင္းေတြ….
ၾကမ္းတမ္းျခင္း လည္း မမည္ တဲ့ ႏူးညံ့ျခင္းေတြ နဲ႔…..
လႈိက္လွဲ ၾကည္ႏူးျခင္း ေတြကင္း တဲ့ တည္ညိမ္ျခင္း ေတြ…..
စိမ္းကားျခင္း မဟုတ္တဲ့ စိမ္းလန္းျခင္း ေတြ နဲ႔ တည္ၾကည္ခန္႔ညား
ေနပါေသာ မယ့္သခင္….ရယ္။
နီးလ်က္ နဲ႔ ေဝးခဲ့ပါပေကာလား…။ ဘယ္လုိေၾကာင့္ပါလိမ့္ ….။ဘာျဖစ္သြားပါလိမ့္…။
ေဝခြဲ မရ…..ခံရခက္ လွရွာသူမွာ…. ညအခ်ိန္က်ေတာ့ အိပ္ယာခြဲဘုိ႔ ဆုိလာ ေတာ့ ခံစားခ်က္ အထြဋ္အထိပ္ ေရာက္ ရပါပေကာ…။
ဒီလုိအခ်ိန္မွာ သူ ဘယ္လုိ ေျဖရွင္းျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့သလဲဆုိတာ က်မ စိတ္ဝင္စားခဲ့ပါတယ္..။
ဓမၼဒိႏၷာ ကေတာ့ ရဲရင့္ျပတ္သား သူပီပီ…… တန္ျပန္ေမးခြန္း ထုတ္ခဲ့ပါတယ္…။
မယ့္သခင္….က်မမွတစ္ပါး အျခားအမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ေယာက္ က က်မတုိ႔ ၾကား ဘဝ ျခားေစခဲ့ၿပီလား..။
က်မ တြင့္ မည္သုိ႔ေသာ မႏွစ္သက္မႈ မ်ားရွိခဲ့ပါသလဲ ကြယ္..။ စိမ္းကားျခင္း ရဲ႔ ဒဏ္ ကုိက်မ မခံစားႏုိင္ပါ….. ။
ရပ္တည္ ျခင္းငွာလည္းမစြမ္းသာေတာ့…. ေသာက ပရိေဒဝ ေလာင္ျမုိက္တာ နဲ႔ က်မ်က္ရည္လည္းေခ်ာင္းျဖစ္ပါေတာ့တယ္…။ 
တဖက္ကလည္း ေလာကုတၱရာတရားကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာျခင္းငွာ မသင့္ ေတာ္..သုိ႔ေသာ္….ခ်စ္ဇနီး ရဲ႔ ေဝဒနာကုိမရႈရက္တာနဲ႔ အမွန္အတိုင္း ဖြင့္ဟေျပာျပပါေတာ့တယ္။
(ခ်စ္ႏွမ ဓမၼဒိႏၷာ ငါသည္ ျမတ္ဗုဒၶထံေတာ္မွ တရားနာခဲ့ရေသာေၾကာင့္ (အနာဂါမ္အဆင့္) ေလာကုတၱရာတရားထူးရခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ တရားထူးရသူတို႔မည္သည္ ကာမဂုဏ္ႏွင့္ဆက္စပ္သည့္ ေလာကီအျပဳအမူမ်ား ျပဳလုပ္ဖို႔ မသင့္ေတာ္ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏွမ ဓမၼဒိႏၷာ မင္းဖက္က ပိုင္ဆိုင္သည့္ ကုေဋ ၄၀ ေသာ ပစၥည္းမ်ား ႏွင့္ ငါ့ဖက္က ပိုင္ဆိုင္ခဲ့သည့္ ကုေဋ ၄၀ ေသာ ေရႊေငြရတနာ ပစၥည္းမ်ားဥစၥာ စုစုေပါင္း ကုေဋ ၈၀ ကို မင္းဘဲ အပိုင္ယူကာ စီမံခန္႔ခြဲပါေတာ့။ ငါသည္ မင္းကို အမိအရာမွာျဖစ္ေစ ညီမေလးအရာမွာ ျဖစ္ေစ ထားကာေနပါ့မယ၊္ ငါသည္ မင္းေကၽြးသည့္ ထမင္းေလးျဖင့္ အသက္ဆက္ရုံ ေနပါမယ္…) တဲ့…. (မိဘအိမ္သို႔ ျပန္လိုက ျပန္ပါေနာ္။ ခ်စ္သူအသစ္ လည္း ရွာပါေတာ့ …ခ်စ္ရင္လည္း လက္ထပ္ႏုိင္ပါသတဲ့…။ )
ဝန္တုိ တတ္လြန္းတဲ့ မိန္းမသာေတြ မွာ…. အသစ္လူ..ခ်စ္သူ မရွိဆုိတာ တိတိပပသိရေတာ့ မ်က္ရည္ကုိသုတ္ကာ ..ခ်စ္သူ ကုိေျပာင္းလဲေစတဲ့ တရားကုိ စတင္စိတ္ဝင္စားပါေတာ့တယ္…။ 
(မယ့္သခင္ ရွင္..ရရွိတဲ့ ့ တရားထူးမ်ိဳးက ေယာက်ာၤးေတြသာ ရရိုးထံုးစံ ရွိပါသေလာ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ထိုကဲ့သို႔ေသာ တရားမ်ိဳး ရနိုင္ပါသေလာ) လုိ႔ ေမးပါေတာ့တယ္…။
အားငယ္စိတ္ နဲ႔ ညႈိးငယ္ မေန ပဲ ဒုိဒုိးေဒါက္ေဒါက္ ေမးလုိက္ တဲ့ ဓမၼဒိႏၷာ ကုိ က်မ က သေဘာက်စြာ ၾကည္ညဳိ ပူေဇာ္မိလုိက္တာ……။အဲဒီေနရာေလး....
ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္..။
ေမတၱာျဖင့္
သစၥာအလင္း